zikir

taze bir tespittir ki dokunmayan yılan on milyar yıl yaşayabilir insan familyasının civarında .. ve daha ziyade ve şık bir tespittir ki insanlar yazık ki en çok zikrettikleri hissiyattan , erdemden veya duygudan yoksundur .. belki de 40 kez söylenen olur zihniyetiyle milyarlarca telaffuz ederler aslında "sahiplermiş gibi" ona .. misal namusun çok mühim olduğunu savunan bir cici kız muhtemelen en arsız durumlarda kalmış, en arsız fantazilere sahiptir . parayı en seven , en çok parası olan aslında ve gözü en aç .. öylesini mezar kabul etmez ..  etmesinde. hak ve adaletten dem vuran biri zaten bitmiştir gözümde zira hep kendi tarafına yontar katarın topuzunu .. objektiflik ise tamamen farazidir insan hayatında .. karşısındakini yerden yere vurmak adına objektif kalan insan evladı , aynı objektifliği yakıştıramaz kendi hayatındaki yanlışlar dillendiğinde ..
. ve ben .. öğrendim artık kınadığını yaşamadan ölmez insan evladı .. ve en büyük sınavı insanın en istediği üstünden .

şarkı

orkide

iş hayatı veya daha ziyade ofis ortamı saksıda yetiştirilen çiçekler gibi .. kimi o kadar benimsemiş ki saksını büyümeye korkuyo başka saksılara küçük geleceğinin bilincinde olduğu için .. ve kimi sığamıyo saksısına garip bir orkide gibi . saksıya fazla gelmekle kalmayıp kökleri dışarıya büyüyo .. ve her daim "garip" kalıyor habitatında ..

olmalı .. olmalı ..

aslında bundan yıllar önce belliydi herşey ..

herşey o kadar aşikarmış ki baktığımda şimdi ,, belki önlem alınsaydı , daha yakından takip edilse .. ne bileyim, toplulukta çorbanın içindeki un topakları gibi ezilseydi .. ah keşke ezilseydi ,, yılanın başı küçükken ezilseydi , ağaç yaşken eğilseydi .. işte o vakit bunların hiçbiri olmazdı ..

mideme kramplar girmezdi ,, hassas düşünmekten çatlamaz, kedileri doyurmak için dolapta peynir bekletmez , dolunayda uykularım kaçmazdı .. evimdeki kitaplarım bile daha farklı olurdu şüphesiz..

yaşıtlarım , o korkunç el hareketleriyle mustafa sandal'a eşlik edip aya benzeeeeer yüreğim derken veya onun arabası vaaaar diye bağırırken , ben bunu dinlemeseydim , içimde farkında olmadan yeşeren varoluşçuluk tohumlarını an be an aldığım nefesle sulamasaydım , hayatımın her anına anlam katmaya çabalamasaydım , sebep sonuç ilişkilerine veya etki tepki kuramına hiç kafa yormamış olsaydım ..

işte o vakit garanti ediyorum .. daha yararlı olabilirdim kendim için ..

bugün

bugün

like can't breath in a dream

Is this my fate which i cry for it
Is this my life which i'm trying to survive
Is this real which i thought was a nightmare ..

sosyal arkadaş

bazen diyorum arkadaşlık ve hatta dostluk tabanında samimiyet bu kadar zor olmamalı ..

biz susam sokağı jenerasyonuyduk , arkadaşlığın kardeşlikten öte olduğu filmlerle büyümüştük oysa.. ne tuhafsın hayat .. insana kendini unutturuyosun , bi sevgili , eş falan veriyosun insanı kendi içinde dejenere ediyosun .. hayatını "2kişilik kafi mutluluk" duvarlarıyla örüp kapının kilidini de yutturuyosun .. sonra da sosyal mecralarda düğün dernek yaptırıp , mutsuzluklara "kıyamam <3" lı sözde tesellilerle tatmine zorluyosun ..

ben buna çok üzülüyorum .. ben buna gerçekten çok içleniyorum .. o kadar ki .. derinlemesine kaybolup sabahlara kadar göz yaşı dökebilir ,, gerektiğinde yapanlara elimi belime koyup , sipsivri yılan dilimi çıkarıp carlayabilirim ama biliyorum ki bi faydası olmayacak kaçan trenlere ..

susuyorum isteksizce .. geçip gideni izliyorum ..

ve bi şarkı .. 5.ye dinliyorum .. doğuran sağolsun ..

cefa.. sefa ..

Feda ile heba arası bıçak sırtı bir mesafe, cefası hep sana yakın, sefası sana sebep olanlara senden bile yakın..
Neyi ne için feda ettiğini iyi bilmeli insan.

şarkı